Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Architektura relacji

Uroczystym wydarzeniem finałowym zakończył się sześciomiesięczny projekt animacyjny w Wisełce. Gliniana makieta wsi, komplet portretów mieszkańców Domu Dziecka, film dokumentalny – to namacalne efekty wspólnych działań podjętych z lokalną społecznością. Czy zyskaliśmy coś jeszcze?

Wisełka na nowo odczytana - Finał

Poźnym popołudniem mijamy tablicę miejscowości Wisełka. Pozostało kilka dni sierpnia. Kończą się wakacje, mija sezon letni. Główna fala wczasowiczów przytłaczających w wakacje urokliwą wieś, już odpłynęła. Wisełka zamyka się w swoim naturalnym korycie, pozostają mieszkańcy. Muszą teraz odnaleźć swój własny rytm życia. Kierujemy się na plac należący do Centrum Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych w Wisełce. Zawiaduje tutaj i w Lubiniu dawnymi domami dziecka. Na placu uwagę przykuwa pokaźnych rozmiarów makieta wsi. Wokół gromadzą się ludzie, dorośli, dzieci.

Wisełka na nowo odczytana. Przez warsztaty artystyczne do refleksji nad wspólnotą.

Projekt to kilkumiesięczne przedsięwzięcie animacyjne, którego celem była mobilizacja mieszkańców wsi Wisełka do refleksji nad przestrzenią, w której mieszkają, tożsamością, relacjami sąsiedzkimi, wspólnotą. Podczas cyklu warsztatów (plastycznych, fotograficznych, dziennikarskich, etnograficznych i ceramicznych) zostały zbudowane nowe relacje pomiędzy mieszkańcami wsi.