Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT?

Projekt Wrocławskiego teatru Współczesnego, dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, adresowany jest do młodzieży gimnazjalnej. Cykl warsztatów inspirowany jest trzema spektaklami WTW: "Fragment nieistniejącego świata", "Walentina. The Last Human Dog" oraz "Nie trzeba", które wprowadzają młodych ludzi w zagadnienia starości i śmierci, harmonijnego współistnienia człowieka z naturą oraz możliwości poznawczych i kreacyjnych nauki i sztuki. Ten zestaw problemów poddany zostanie analizie oraz zderzony z praktyką, aby zwrócić uwagę uczestników na realne problemy współczesnego świata i wesprzeć ich w kształtowaniu indywidualnego systemu wartości i budowaniu tożsamości.

Wymiernym rezultatem warsztatów będą twórcze działania uczestników prowadzące do powstania prac teatralnych (scenariusze, pokazy), plastycznych i dokumentacyjnych (wystawy fotograficzne), animacyjnych (gry miejskie). Do współpracy zapraszamy filozofów, ekologów, wolontariuszy z hospicjum oraz aktorów WTW. W projekcie weźmie bezpośredni udział 300 uczestników. Warsztaty są bezpłatne.

WALENTINA. THE LAST HUMAN DOG
spektakle: 19, 20, 21 października 2016

W spektaklu, który powstał na podstawie książki Swietłany Aleksijewicz (laureatki Literackiej Nagrody Nobla 2015), poznajemy historię kobiety, której mąż – likwidator szkód w strefie skażenia w Czarnobylu – zmarł na chorobę popromienną. "W jej opowieści nieustannie splatają się dwa wątki: miłości – zniewalającej, ofiarnej i gotowej na wszystko, oraz fizycznego rozpadu dotkniętego chorobą ciała", pisze o spektaklu Jolanta Kowalska w recenzji "Czarnobylska Pieśń nad pieśniami". Spektakl to nie tylko przejmująca opowieść o bezwarunkowej miłości, ale także pytanie o to, czym dziś jest mit Czarnobyla? Czy jest metaforą katastrofy, która ciągle potencjalnie nam zagraża?

1. Po spektaklu

Spotkanie z aktorami oraz z edukatorem wrocławskiej Fundacji Ekorozwoju. Dyskusja dotyczyć będzie poczucia odpowiedzialności człowieka za naturę oraz samotności człowieka od natury oderwanego, a także wizji świata po ekologicznej apokalipsie. Chcemy porozmawiać o tym, jak konsekwencje działań o charakterze politycznym czy ekonomicznym wpływają na środowisko, całą społeczność i życie pojedynczego człowieka, a także – w jaki sposób teatralne ujęcie tematu wpływa na nasze podejście do problemu? Podczas rozmowy zwrócimy uwagę na aktualność problemu czarnobylskiego (w kontekście serii wypadków jądrowych w elektrowni atomowej Fukushima w 2011 roku). Porozmawiamy także o innych zagrożeniach, które niesie z sobą rozwój cywilizacji zarówno dla środowiska jak i bezpośrednio dla człowieka. Jakie są przyczyny katastrofy? W jakim stopniu były niebezpieczne i są obecnie skutki pożaru elektrowni? Jaka jest wartość promieniowania w pobliżu elektrowni? Czy ludzie żyją i pracują w strefie? Jakie są obecne plany wobec zabudowanego bloku elektrowni? Dlaczego wciąż ukrywane bądź przeinaczane są istotne fakty dotyczące Czarnobyla?

2. Warsztat fotografii i wrażliwości reporterskiej

Spotkanie z fotoreporterem na temat tego, jak patrzeć, żeby uchwycić kadr, który poruszy wyobraźnię odbiorcy. Efektem tego spotkania mają być zdjęcia uczniów, które podejmą temat wykluczenia człowieka ze jego naturalnego środowiska. Zdjęcia te mają zwrócić uwagę na zagrożenia, jakie stwarza dla człowieka cywilizacja (w tym cyberprzestrzeń).

3. Warsztaty ekologiczne

Zajęcia 1: Diagnoza

Zajęcia opierać się będą na metodzie dociekań filozoficznych – uczniowie będą zastanawiać się nad miejscem człowieka w przyrodzie, jego z nią związkiem (panowanie, zależność), a także relacją natura-kultura. Zajęcia zostaną wzbogacone o fragmenty filmów ukazujące sieć skomplikowanych relacji człowieka ze zwierzętami i ekosystemem jako takim.

Zajęcia 2: Możliwe scenariusze

"Nie ma planety B" – w oparciu o zajęcia nr 1 zastanawiać się będziemy, jakie są możliwe scenariusze dla Ziemi – zarówno jeśli niczego nie zmienimy w naszym stosunku do przyrody, jak i te, co do których wymagane jest podjęcie pewnych kroków – oraz ich możliwe konsekwencje dla ludzi i zwierząt (katastrofy ekologiczne, dystopie).

Zajęcia 3: Zmiana

Podczas tych zajęć zostanie wykorzystana metoda „step forward” dla sprawdzenia, czy wybrany przez nas scenariusz, czyli stan świata, do którego chcemy zmierzać, nie dyskryminuje innych ze względu na różne przypadkowe cechy (gatunek, urodzenie, kolor skóry, płeć etc). W zawiązku z wybranym scenariuszem utworzony zostanie także plan możliwych działań: indywidualnych i wymagających współpracy, przynoszących realne zmiany – zarówno te, które można wprowadzić od razu, jak i te, które wymagają czasu. Plan stanowić będzie podstawę do działań, które uczniowie będą realizować po zakończeniu zajęć (mogą to być działania tzw. miękkie jak np. zrealizowanie w szkole kampanii społecznej czy spektaklu, realizacja filmiku, fotoreportażu lub tzw. twarde: np. wpływ na władze szkoły dotyczący energii zużywanej w szkole).

4. Wystawa

Uczestnicy warsztatów zorganizują wystawy w swoich szkołach. Najciekawsze zdjęcia zostaną zaprezentowane w postaci wystawy w foyer WTW

NIE TRZEBA
spektakle: 26, 27, 28 października 2016.

Spektakl inspirowany życiem i dziełem naukowym genialnego rosyjskiego matematyka, Grigorija Perelmana. Najsłynniejsza praca Perelmana – dowód hipotezy Poincarégo – dotyczy kształtu Wszechświata i ma wielki wpływ na badania związane z jego początkiem. Grigorij Perelman to jeden z największych umysłów naszych czasów, a jednocześnie człowiek, który unika rozgłosu i odcina się od spraw doczesnych. Okazał to m.in. nie przyjmując nagród za udowodnienie hipotezy Poincarégo – najpierw Medalu Fieldsa, uznawanego za odpowiednik Nagrody Nobla w dziedzinie matematyki, a następnie w 2010 roku miliona dolarów przyznanego przez Instytut Matematyczny Claya. Postawa życiowa Perelmana – unikanie rozgłosu i odcinanie się od doczesnych spraw – wyzwala potrzebę zadania najważniejszych pytań o miejsce człowieka w kosmosie, o ograniczoność jego percepcji.

1.Po spektaklu

Spotkanie z aktorami, tłumaczką dramatu oraz filozofem o tym, czym dziś jest mądrość. Na czym polega jej wartość? I czy ta wartość może mieć wymiar komercyjny? Czy człowiek mądry to człowiek spełniony? Porozmawiamy także o tym, w jaki sposób matematyka w teatrze zmienia sposób patrzenia na nią?

Plan pracy:

  • Krótkie spotkanie uczniów z twórcami
  • Ustalenie zasad przebiegu warsztatów
  • Podział uczestników na grupy 6 – 8 osób
  • Każda z grup opracowuje sytuację sceniczną pt. "Mądrość" z wykorzystaniem 6 bohaterów spektaklu "Nie trzeba" (uczniowie dysponują maskami bohaterów) – sytuacja sceniczna obejmuje, na przykład, statyczną lub dynamiczną rzeźbę z ciał lub scenkę realizowaną metodą dramy, uczniowie mogą także wykorzystać tylko maski do zbudowania komunikatu;
  • Poszczególne grupy prezentują opracowane sytuacje sceniczne w obecności aktorów, wzajemnie interpretują i komentują swoje wystąpienia;
  • Zakończenie: dyskusja na temat mądrości oraz zaproszenie do zadania domowego – opracowania gry miejskiej / terenowej dotyczącej mądrości

2. Poza teatrem

Młodzież z każdej grupy warsztatowej tworzy i przeprowadza pod opieką swoich nauczycieli grę miejską / terenową

FRAGMENT NIEISTNIEJĄCEGO ŚWIATA
spektakle: 12, 13 i 15 listopada 2016

1. Prezentacja spektaklu

Spektakl powstał na podstawie książki Jacka Baczaka, który jako młody człowiek odpracował służbę wojskową w zakładzie dla nieuleczalnie chorych. Jego refleksje o życiu, starości i umieraniu są swoistą medytacją nad sensem istnienia. W przedstawieniu pytania „ostateczne” pojawiają się z dwóch perspektyw: młodości – reżysera, który zbiera materiał do reportażu o hospicjum, i starości – człowieka, który kiedyś jako młody chłopak pracował w hospicjum, a po wielu latach jest jego pacjentem.

2. Dyskusja po spektaklu

W dyskusji z młodzieżą po spektaklu wezmą udział twórcy przedstawienia oraz wolontariusze z hospicjum. Tematem spotkania będzie obraz starości, choroby, śmierci w mediach. Wspólnie z młodzieżą zastanowimy się, dlaczego media tak niechętnie podejmują temat starości i śmierci w perspektywie egzystencjalnej, dlaczego tak trudno jest mówić o rzeczach ostatecznych. Co przez to tracimy? Jakich pytań sobie nie zadajemy? Czy teatr jest właściwym miejscem, żeby o takich problemach rozmawiać? Goście opowiedzą także o swoim doświadczeniu pracy z w hospicjum, co zmieniło w ich życiu.

3. Warsztat reporterski

Następnie zaprosimy uczestników na warsztaty z reportażystą na temat sposobu patrzenia i zapisywania ważnych rozmów, zdarzeń, spotkań, spostrzeżeń. Celem będzie znalezienie najlepszej formy zapisu. Ćwiczenia prowadzone podczas warsztatu będą bezpośrednio związane z opisem wizyty w hospicjum. Tu powstaną pierwsze teksty do dalszego opracowania.

4. Wolontariat w hospicjum

Młodzież zostanie zaproszona do spotkania z pacjentami hospicjum. Takie wizyty są zawsze dużym wydarzeniem i długo są wspominane przez pacjentów. A czym to spotkanie będzie dla gości? Poprosimy, by uwiecznili swoje refleksje na papierze w dowolnej formie literackiej (opis, wpis na blogu, kartka z dziennika, opowiadanie, dialog lub krótka refleksja).

5. Warsztat scenariuszowo-reżyserski

Zespół aktorów i reżyserów WTW wybierze teksty, które mają potencjał teatralny i poprowadzi prace z młodzieżą nad ich sceniczną realizacją. Powstanie krótkie kameralne widowisko.

6. Prezentacja

Widowisko zostanie zaprezentowane w hospicjum oraz w WTW. Każda z grup uczestniczących w warsztatach pokaże swoją część prezentacji we własnej szkole. Do WTW zaprosimy także szkoły, których uczniowie nie mieli kontaktu z hospicjum.

 _______________________

Każdy z trzech nurtów działań planujemy powtórzyć – dla kolejnych grup uczestników – trzykrotnie, aby umożliwić udział w warsztatach jak największej liczbie uczniów. Terminy i harmonogramy warsztatów ustalane będą indywidualnie z grupami. Warsztaty są bezpłatne.

kontakt: Tatiana Drzycimska 697-858-629 / tatiana.drzycimska@wteatrw.pl

Źródło: Wrocławski Teatr Współczesny
Daty wydarzeń:

19.10.2016 - 3.12.2016

Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN

Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN
Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN
Autor zdjęć: "Walentina..." - fot. B. Warzecha / "Nie trzeba" - fot. N. Kabanow, / "Fragmernt..." - fot. T. Żurek

Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN Wrocławski Teatr Współczesny: JAK POPRZEZ TEATR POZNAWAĆ ŚWIAT? Warsztaty dofinansowane przez MKiDN

Autor wpisu: Tatiana Drzycimska

Wrocławski Teatr Współczesny
województwo: dolnośląskie, powiat: m. Wrocław
50-132, Wrocław, ul. Rzeźnicza 12
biuro@wteatrw.pl, 713588910
www.wteatrw.pl

Miejsce wydarzenia
Wrocławski Teatr Współczesny
województwo: dolnośląskie
50-132, Rzeźnicza 12

Liczba odsłon: 912
12.09.2016