Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Ilona Majewska

 Jestem etnografką i animatorką kultury. Od 7 lat prowadzę działania edukacyjne w obszarze edukacji do wielokulturowości i równości. Współtworzę łódzki kolektyw „Robimy warsztaty” – korzystając z filmu fotografii, technik teatralnych prowadzę zajęcia angażujące dzieci do działania, tworzę narzędzia edukacyjne dla projektów społecznych, festiwali. Od 2012 roku interesuję się tematyką integracji dzieci cudzoziemskich – współprowadziłam projekty w Ośrodku dla Uchodźców w Grotnikach.

Animacją kultury zajęłam się po studiach – były to międzypokoleniowe spotkania kulinarne wokół mniejszości religijnych i etnicznych, które prowadziłam na zgierskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Najwięcej działań zrealizowałam w ramach Stowarzyszenia „Tkalnia” w Zgierzu - redagowałam dział społeczny „Zgrzytu” - gazety niezależnej tworzonej we współpracy z szwajcarskim „Wochenzaitung”, odbyłam job shadowing u Agnieszki Jucewicz – naczelnej „Wysokich obcasów”. Od dwóch lat prowadzę Wędrowny Uniwersytet Dziecięcy – edukację kulturalną i obywatelską dla dzieci wiejskich społeczności.

Obszary zainteresowań:
edukacja do równości i wielokulturowości/ uchodźcy/ prawa człowieka/ zbieranie opowieści/ małe społeczności wiejskie/ herstory/ film i fotografia jako narzędzia diagnozy i animacji/etnoanimacja

Stypendium:

Stypendium MKiDN otrzymałam na realizację projektu „Miejsca wspólne” - zbierania historii w 3 ośrodkach dla uchodźców i rozmowy z osobami, które angażują się w kreowanie polityki integracyjnej w Polsce - na kanwie opowieści powstanie „Mała książka o uchodźcach”, a dzieci polskie i cudzoziemskie stworzą wspólne filmy animowane – zorganizujemy uroczyste premiery dla społeczność Łukowa, Podkowy Leśnej i Czerwonego Boru. Dodatkowym działaniem będzie stworzenie ok. 20 videopocztówek. W pracy nad „Miejscami wspólnymi” najważniejsze są spotkania, rozmowy i czas, który dałam sobie na to, żeby zrealizować pomysł z którym nosiłam się od 2012 roku. Projekt otrzymał honorowy patronat dyrektora Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Będąc animatorem kultury nie można zapominać, że ważny jest czas – na rozmowy, słuchanie ludzi z którymi coś chcemy zrobić, poznanie kontekstów – to pomaga nie zawłaszczać przestrzeni, nie zdominować społeczności z którymi pracujemy.

Moja ulubiona metoda pracy to – lubię pracować na styku etnografii, animacji, edukacji pozaformalnej.
 

Źródło: Platforma Kultury
Daty wydarzeń:

5.7.2016 godz. 17:15 - 17:15

Liczba odsłon: 724
30.06.2016