Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

W labiryncie

Praktykowanie postawy analitycznej wobec chaosu określonego wycinka rzeczywistości. Ćwiczenie umiejętności bycia, na zmianę, neutralnym i prowokacyjnym w tzw. otwartej przestrzeni miasta. Kolekcjonowanie różnych policzalnych zbiorów, w celu utrzymania koncentracji za wszelką cenę. A potem ćwiczenie elastyczności, wyobraźni i odwagi szybkiej reakcji!

 

Formy działania:

  • biegnij miasto - działanie jest próbą przekroczenia codziennego, rutynowego doświadczania miasta. Nie ma zachowań wyuczonych, oczywistych, łatwych, automatycznych, wszystko jest nowe, tu i teraz. Ciało poddaje się miastu, instynktowne, bez zastanowienia, reaguje na detale przestrzeni miejskiej, które wyznaczają kierunek i rytm biegu.
  • chwila bezruchu - spróbuj na chwilę zawiesić swoje rozpędzone "Ja" w przestrzeni i sytuacji nieco niewygodnej. Pożągluj możliwością bycia jednocześnie prowokacyjnym i neutralnym. Zaobserwuj odczucie takiej ambiwalencji, nieskończone bogactwo wrażeń i policz - zbierz w całość wszystko, co da się policzyć. 
  • logiczne łamigłówki - przestrzeń staje się magiczna, kształtują się szeregi liczb, strony świata i dwa kierunki obrotu. Wykonać figurę magiczną w mieście - labirynt z Pylos, na wzór astronomicznej małpy z pustyni w Nasca. Dziecięca zabawa i mapa ludzkiego umysłu. Intrygująca gra geometryczno - matematyczna, w którą zaangażowaliśmy własne ciało.
  • porządkowanie entropii - działanie sklasyfikowane jako "obserwacja uczestnicząca". Ustalona przestrzeń i zasady szybkiej, improwizowanej reakcji na zdarzenia. Podkreślanie okruchów codzienności działaniem teatralnym. Tropienie mechanizmów w dowolnym układzie nieuporządkowanym.
  • pozycja odwrócona - szokujące, naoczne, właściwie łopatologiczne przedstawienie odmienności postaw, przeciw ksenofobii i uproszczeniu. Społeczne fikołki i dziwacy. Prostota wypróbowania wszelkich, nie tylko akrobatycznych, dziwactw w przestrzeni publicznej. Próba zaimponowania sprawnością. Czy dla poklasku? Na pewno dla przyjemności. Wyjdźmy też z założenia, ze czasami ludzie lubią być zaskoczeni.

 

Dorota Porowska-Podleśna - aktorka Ośrodka Praktyk Teatralnych "Gardzienice" (1984-2004), współtwórczyni formacji Tańców Labiryntu (2001) i Stowarzyszenia Teatralnego "Chorea" (2004). Reżyserka, aktorka, choreografka, prowadzi działalność edukacyjną w zakresie teatru w środowiskach; naukowych (Instytut Kultury Polskiej UW), artystycznych (teatr niezależny, PWST w Krakowie) i społecznie wykluczonych oraz dla młodzieży, dzieci i seniorów.

Źródło: Platforma Kultury

Autor wpisu: Anna Warwas

Liczba odsłon: 817
04.12.2015