Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Anna Danilewicz

Menedżerka i animatorka kultury. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie w Białymstoku. Ukończyła również European Diploma for Cultural Project Management (2011-2012) oraz międzynarodowy program dla operatorów kultury NCK. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013). Obecnie pracuje w Centrum im. Ludwika Zamenhofa (od 2015 r.), wcześniej była związana z Muzeum Wojska oraz Teatrem Dramatycznym w Białymstoku.

Współpracuje z Association Marcel Hicter pour la Démocratie culturelle z Brukseli, jest wiceprezeską Fundacji Uniwersytetu w Białymstoku. Prowadziła autorskie warsztaty m.in. w ramach Borderland Summer School 2012-2013 (Fundacja Pogranicze), na Uniwersytecie w Białymstoku oraz Uniwersytecie Gdańskim, a także w ramach międzynarodowego programu edukacyjnego Visegrad Academy of Cultural Management (2014-2015, Stowarzyszenie Villa Decius, Kraków) jako członek pedagogic team. Koordynatorka i producentka szeregu projektów edukacyjnych, artystycznych i społecznych. Nagrodzona m.in. dyplomem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014) za „budowanie międzypokoleniowych mostów, twórcze korzystanie z nowych technologii oraz rozwijanie partnerstwa publicznych instytucji kultury z organizacjami pozarządowymi”.

Moja przygoda z animacją kultury zaczęła się od… Tak daleko nie sięgam pamięcią. Chyba zawsze była obecna w moich działaniach, w pracy i poza pracą. W pewnym momencie pojawiła się etykieta „animacja kultury” i okazało się, że to właśnie to.

Ulubiona metoda pracy to… brak ulubionych metod. A raczej nieustanne poszukiwanie nowych, ciągłe odkrywanie terytoriów, na których jeszcze nie byłam. Najczęściej zaś podróż wzdłuż granicy – czerpanie z różnych dziedzin, tematów, doświadczeń. Najkrótszy odpowiednik tej „definicji” – interdyscyplinarność.

Będąc animatorem kultury nie można zapominać o… sobie. O zadawaniu sobie pytania: dla kogo tak naprawdę robię taki czy inny projekt? Poprawność zakłada, że po drugiej stronie jest dobrze określony odbiorca, adresat. Rzeczywistość podpowiada, że satysfakcja osobista jest nie mniej ważna. Choć nigdy nie powinna być jedynym motorem do działania.

Dzięki udziale w Ogólnopolskiej Giełdzie Projektów poznałam kilka ciekawych osób, których działaniami wciąż się inspiruję.

 

  • Reprezentantka projektu "Kulturowe Mosty" na Ogólnopolskiej Giełdzie Projektów 2012

 

Źródło: Platforma Kultury
Liczba odsłon: 1185
16.11.2015