Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Architektura relacji

Uroczystym wydarzeniem finałowym zakończył się sześciomiesięczny projekt animacyjny w Wisełce. Gliniana makieta wsi, komplet portretów mieszkańców Domu Dziecka, film dokumentalny – to namacalne efekty wspólnych działań podjętych z lokalną społecznością. Czy zyskaliśmy coś jeszcze?

Kiedy pierwszy raz pojawiliśmy się w Wisełce z pomysłem na projekt działań animacyjnych, mieliśmy trzy cele: przyjrzeć się wsi, znaleźć jej punkty newralgiczne oraz zainspirować do zmiany. Żeby postawić ten trzeci, najważniejszy krok – trzeba się sporo nadeptać w poszukiwaniu dróg do serc i umysłów mieszkańców.

Naturalnym zjawiskiem jest, że to najmłodsi odbiorcy projektu najszybciej i najchętniej przyłączają się do pierwszego etapu: przyglądania się miejscu, w którym się znajdują. Zadawania pytań o ich otoczenie. Dzieci stają się niejako pośrednikami pomiędzy przybyłymi nie wiadomo skąd animatorami z dziwacznymi pomysłami a dorosłymi mieszkańcami wsi.

Poprzez warsztaty artystyczne z młodszymi, wspólne spacery po okolicy, gry i zabawy, dowiadywaliśmy się, jak czują się w Wisełce, czego im brakuje, co im przeszkadza, kogo lubią, a kogo nie. Cieszyliśmy się, gdy na warsztaty w Domu Kultury zaglądali rodzice i dziadkowie warsztatowiczów, przywiedzeni ich opowieściami o zajęciach. Przyglądali się nam, a my im. Dzieci zaczęły przyglądać się rodzicom. Rodzice dzieciom. Jedni drugim. Pierwszy etap ruszył pełną parą.

Zazwyczaj, kiedy rozrusza się pierwszy etap, nagle okazuje się, że drugi nastąpił niemal równocześnie. Newralgiczne, nieoczywiste punkty we wsi. To najczęściej konkretne miejsca, fizyczne budynki. Czasem są tematem tabu, czasem tematem sporu, czasem czymś kłopotliwym, czasem zapomnianym. Zawsze są przedmiotem społecznych emocji.

Okazało się, że w Wisełce takim miejscem jest Ośrodek Opiekuńczo-Wychowawczy, przez wszystkich nazywany Domem Dziecka, który gromadzi około 30 wychowanków w wieku od 4 do 18 lat. Młodzież z ośrodka stanowi grupę szczególną – mieszkają w Wisełce po kilka lat.

Większość nie czuje się obywatelami wsi, ale nierzadko integrują się z jej stałymi mieszkańcami. Niektórzy całe dnie spacerują po okolicy, inni wolą nie ruszać się poza swój pokój. Przenieśliśmy część warsztatów do Domu Dziecka.

Wydarzenie finałowe zaplanowaliśmy na jego terenie.
Mianowaliśmy mieszkańców Domu gospodarzami projektu. Miejsce stało się naszym laboratorium badawczym relacji międzyludzkich w społeczności.

Kluczowym wydarzeniem projektu była praca z gliną. To proces, w którym na każdym etapie jest o czym dyskutować. Przy lepieniu mieszkańcy zastanawiają się, które domy trzeba ulepić najpierw i dlaczego. Zwracają uwagę na szczegóły architektoniczne i proporcje w stosunku do innych.

Następnie przy ustawianiu budynków na makiecie – omawiają (zazwyczaj bardzo żywiołowo), gdzie i pod jakim kątem powinny stać.
Goście ustawiają świece na wystawie, komentują gliniane dzieło, szukają swoich domów, sprawdzają czy te sąsiadów również wyszły ładne i stoją na swoim miejscu.

Przyglądając się tej mikroarchitekturze, w istocie przyglądają się relacjom międzyludzkim. Sobie samym. Zaczyna się trzeci etap: inspirowanie do zmiany. Na początek jest to zmiana myślenia.

To, czy osiągnęliśmy zmianę na lepsze, okaże się w przyszłości. Dowody na zmianę ujawnią się w decyzji mieszkańców co do dalszego losu ich glinianych domków. Czy pozostaną w komplecie, pielęgnowane i eksponowane na specjalne okazje jako wspólne dzieło?
A może każdy zabierze swój do siebie i postawi na telewizorze? Czy mieszkańcy Domu Dziecka poczują się gospodarzami wsi, tak jak byli gospodarzami uroczystego finału?

O tym dowiemy się za jakiś czas. Okaże się, co tak naprawdę ulepiliśmy w Wisełce tego lata.

Źródło: Portal Ośrodka Kultury Gminy Wolin

Autor wpisu: Maria Sztark

WIEJSKI OŚRODEK KULTURY W WISEŁCE
Wisełka, Nadmorska 1
www.osrodek-kultury.pl
Maria Sztark
2015

Miejsce wydarzenia
Wisełka, Nadmorska 1

Architektura relacji. Projekt animacyjny w Wisełce.
Liczba odsłon: 823
30.09.2015